تلفن سانترال 824 و کد های تلفن سانترال پاناسونیک kx-t7665

نمایندگی سانترال پاناسونیک غرب تهران

سانترال در دهه های 1920 و 1930، فن آوری تلفن سانترال به سمت طراحی تلفن سانترال های رومیزی کارآمدتر که دارای یک گوشی با عناصر گیرنده و فرستنده در یک واحد بودند تغییر یافت و استفاده از تلفن سانترال را راحت تر کرد. بسیاری از نسخه های قدیمی تلفن سانترال شمعی مدت ها پس از منسوخ شدن تلفن سانترال های اصلی توسط شرکت هایی مانند Radio Shack و شرکت رادیو کراسلی ساخته شدند. ارتفاع 1⁄2 اینچ (4 سانتی متر) بالاتر از پایه گرد بود و یک پایه در بالای آن داشت که برای نگه داشتن یک گوشی ترکیبی با گیرنده و فرستنده در یک واحد طراحی شده بود. گهواره حاوی یک پیستون بود که سوئیچ قلاب را در پایه زیر کار می کرد. A1 فقط برای مدت بسیار کوتاهی توزیع شد تا اینکه پایه تلفن سانترال نوع B (تلفن سانترال مدل 102) در سال 1927 تکمیل شد، یک طرح ساده که شفت لوله را با شکل مخروطی حجاری شده جایگزین کرد. در سال 1930، این پایه گرد به شکل بیضی شکل D-mounting طراحی شد تا از ناپایداری دستگاه در هنگام شماره گیری جلوگیری شود. در همان زمان، مدارهای الکتریکی برای تولید تلفن سانترال مدل 202 ارتقا یافتند، که ویژگی های جانبی قوی طراحی های قبلی را کاهش داد. Ericofon یا Cobra Phone یک تلفن سانترال پلاستیکی یک تکه به سبک شمعدانی/ایستاده است که توسط شرکت اریکسون ساخته شد و در نیمه دوم قرن بیستم به بازار عرضه شد. این اولین طرح تلفن سانترال تجاری بود که صفحه و هدست را در یک واحد ادغام کرد. Ericofon به دلیل سبک و تاثیر آن بر طراحی تلفن سانترال های آینده، یکی از مهم ترین طرح های صنعتی قرن بیستم محسوب می شود و در مجموعه موزه هنر مدرن قرار دارد. تاریخچه تلفن سانترال عتیقه. ایالات متحده Lienhard, John H. "شماره 1222: شکستن انحصار". ایالات متحده: دانشگاه هیوستون.

سانترال قیمت

سانترال آنتن های موبایل تقریباً همیشه نیاز به سوراخ کردن بدنه ماشین برای نصب آنتن داشتند. تا دهه 1970 هیچ آنتن "روی شیشه ای" وجود نداشت - این آنتن ها بعداً برای تلفن سانترال های همراه روی ماشین ساخته شدند. این آنتن های شلاقی بسیار شبیه آنتن هایی بودند که برای رادیوهای CB استفاده می شد و تقریباً 19 اینچ بودند. بنابراین ممکن است و غیر معمول نیست که یک تلفن سانترال IMTS باتری خودرو را در صورت استفاده برای مدت های متوسط بدون روشن بودن موتور خودرو یا روشن ماندن، خالی کند. یک شبهدر صورت تمایل این واحدها به بوق خودرو نیز متصل می شدند. می تواند بوق را به عنوان زنگ برای احضار کاربری که دور از ماشین است، بزند. واحدهای IMTS کاملا دوطرفه بودند، به این معنی که کاربر می توانست هم زمان صحبت کند و هم طرف مقابل را بشنود. این یک پیشرفت نسبت به سیستم های MTS قبلی بود که اکثر آنها نیمه دوطرفه بودند و به تنها یک طرف اجازه می دادند در یک زمان ارسال کنند. کاربر برای صحبت کردن باید "فشار برای صحبت کردن" و سپس "کلید" فرستنده را برای شنیدن طرف مقابل در خط. در سال 1960 جنرال الکتریک تلفن سانترال های همراه MTS سری DTO را با نام Progress Line معرفی کرد که تمام دوبلکس بودند، اگرچه مشترکین هنوز برای صحبت کردن باید نوار فشار برای صحبت کردن را فشار می دادند. همچنین فرستنده های دستی IMTS (مسافر قدیمی Yaesu در سال 1982) وجود داشتند که با 2 تا 4 وات کار می کردند، و همه آنها نیمه دوبلکس بودند. اینها اساساً "واکی تاکی" با صفحه کلید DTMF (چند فرکانس صدای دوگانه) متصل به پنل جلویی بودند، که ترمینال را فریب داد که یک موبایل IMTS از سیستم استفاده می کند. این واحدها چندان رایج یا کاربردی نبودند زیرا فاقد قدرت اتصال مطمئن به ایستگاه پایه در فواصل رایج در سیستم های IMTS بودند. مصالحه ای در مورد تلفن سانترال کیفی وجود داشت که تا حدودی توان بالاتری در محدوده 10 تا 20 وات داشت (بسته به میزان باتری در کیف) و فول دوبلکس بود. تلفن سانترال های کیف معمولی IMTS توسط Canyon، GCS، SCM Melabs و Livermore Data Systems ساخته شده اند. سایت های ایستگاه پایه IMTS عموماً منطقه ای به قطر 40-60 مایل را پوشش می دادند. این دامنه گسترده به دلیل قدرت فرستنده بزرگ آنها بود.