کد سانترال پاناسونیک و کدهای تلفن سانترال 7730

تلفن سانترال بیسیم

سانترال یک تلفن سانترال دو خطی بود که در خط اول حذف شد. نسخه لمسی 1702B با نام 1702B شناخته می شد و زمانی که صفحه کلید دوازده دکمه ای معرفی شد، این گوشی با نام 2702B مشخص شد. نسخه ماژولار سیم این 2702BM بود. چندین نوع دیگر وجود داشت. اندازه داخلی پرنسس در همان سال کاهش یافت و به یک زنگ کوچک و آرام اجازه داد تا در سمت چپ صفحه لمسی قرار گیرد. در اواسط دهه 1970، AT&T کانکتورهای مدولار را برای سیم خط و سیم های گوشی معرفی کرد که به جک استاندارد تلفن سانترال خانگی RJ11 نیاز داشت. اکثر مشتریانی که تلفن سانترال های پرنسس داشتند به جک های مدولار تبدیل شدند. در سال 1983، AT&T خود را برای واگذاری سیستم بل آماده می کرد. شرکت American Bell، یک شرکت تابعه فروش مجزای Western Electric و Bell Operating Companies را راه اندازی کرد. AT&T یک شماره گیری غیر روشن با کلیدهای سفید را برای فروش در فروشگاه های مرکز تلفن سانترال معرفی کرد. این مجموعه ها برای فروش مصرف کننده در پایین علامت CS داشتند. رنگ های پس از واگذاری که پس از سال 1984 اضافه شد شامل هلویی، خاکستری تیره، آبی تخته ای و سبز کمئو (روشن) بود. در سال 1993، پرنسس به طور گسترده ای طراحی شد. اگرچه این دستگاه همان گوشی و ردپای بیضی شکلی را که از زمان معرفی خود داشت، حفظ کرد، اما اکنون از یک شماره گیری جدید استفاده می کند. این شماره گیر همچنان به یک ترانسفورماتور خارجی برای استفاده در نور شب نیاز داشت. کنترل صدای گوشی به صفحه شماره گیری اضافه شد. کارت شماره تلفن سانترال از زیر صفحه شماره گیری به محل پایه فرستنده منتقل شد. در سال 1994، AT&T به تولید تلفن سانترال پرنسس پایان داد. به اجاره مدل Signature Princess ادامه می دهد. پرنسس به دلیل حذف از تولید و طراحی جذابش به یک گوشی کلکسیونی تبدیل شده است. تلفن سانترال های پرنسسی در رنگ های صورتی، فیروزه ای و مشکی از کمیاب ترین رنگ ها و با ارزش ترین گوشی ها هستند.

دستگاه سانترال پاناسونیک مدل kx-tes824e

سانترال دفاتر بل می توانند این خدمات را با هزینه اضافی ارائه دهند. مقررات دولتی در سال 1907 به دوران رقابت پایان داد. دولت ایالتی به کمیسیون راه آهن ویسکانسین این حق را اعطا کرد که این شرکت را تنظیم کند. مانند دیگر سرمایه گذاری های مترقی آن دوره، ویسکانسین پیشرو در تضمین بهترین منافع عمومی در صنعت تلفن سانترال بود. با مشاهده مزیت رقابت در پایان، صرافی های بل و شرکت های مستقل با یکدیگر همکاری کردند تا خطوط مختلف را در سراسر ایالت به هم متصل کنند. بسیاری از شرکت های کوچکتر به شرکت تلفن سانترال ویسکانسین فروخته شدند، که به زودی در شهرها و شهرهای بزرگتر تسلط یافت. شرکت های کوچکتر به ارائه خدمات به مناطق روستایی و شهرهای کوچک ادامه دادند. شرکت تلفن سانترال شهرستان دان در سال 1893 شروع به کار کرد. تا سال 1909 ادامه یافت، زمانی که شرکت تلفن سانترال ویسکانسین آن را خریداری کرد. در سال 1890 به ازای هر هزار نفر در ویسکانسین کمتر از سه تلفن سانترال وجود داشت. این نسبت در دهه های بعد به طور پیوسته کاهش یافت. در سال 1926، یک تلفن سانترال برای کمی بیش از پنج نفر وجود داشت. در مدیسون، 17637 تلفن سانترال وجود داشت. در طول قرن نوزدهم و دهه های اول قرن بیستم، مدیسون هیچ تلفن سانترال خودکاری نداشت، سرویس شماره گیری که خوانندگان با آن آشنا هستند. تماس مستقیماً به اپراتور رسید، او تماس را به صورت دستی هدایت کرد و سیم اتصال را از یک خط به خط دیگر منتقل کرد. اپراتورها می توانستند به مکالمات گوش دهند، همانطور که سایر افراد در خط حزب می توانستند. در شرکت های کوچک تر، راه اندازی تابلو برق یک سرگرمی برای اپراتور باقی می ماند که بیشتر آنها شغل یا شغل دیگری داشتند. GW Balch، یک هیئت مدیره بازرگانی، و آقای جکسون، سرپرست شرکت Western Union Telegraph، در راه نیویورک بودند. به ما پیام رسان ها گفته شد که آقای مک کنزی یک ابزار الکتریکی را برمی گرداند که با استفاده از آن نه تنها می تواند با ما صحبت کند، بلکه می تواند ببیند که آیا کفش های ما سیاه شده، صورت های ما تمیز است و گردن هایمان صاف است یا خیر.